Friday, February 19, 2010

ဒီလုိပါဘဲ

လူရယ္လုိ႔ ျဖစ္လာကတည္းက
ေဟာ့ဒီကမၻာႀကီးေပၚမွာ ေတာင္ေျပး ေျမာက္ေျပးနဲ႔
ရုန္းကန္လႈပ္ရွားေနခဲ့ရတယ္.....................

လူ လူျခင္းအတူတူ
ခင္ဗ်ားတုိ႔ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္
ျပန္ေမးၾကည့္စမ္းပါ
ဘာေသခ်ာတာရွိသလဲလုိ႔......................

ကၽြန္ေတာ္ကုိယ္တုိင္လည္း
ေမးခြန္ကုိသာစဥ္းစာမိ့တာ
ေသခ်ာတာ ကၽြန္ေတာ့္မွာလည္း
အေျဖမရွိေသးဘူးဗ်...................

ေလာဘ ေဒါသ မာန္မာနေတြ
မခ်ိ႕မဆန္႔ေက်ာ္ေပၚတင္
ေခါင္းမာၿပီးမုိက္လုံး ႀကီးေနသူေတြကလည္းရွိသလုိ
ကုိယ္က်ဳိးစြန္႔ၿပီး အမ်ားအတြက္ စေတးေနသူေတြလည္းရွိတယ္ဗ်
ဘယ္သူကမွန္ၿပီး ဘယ္သူကမွားတယ္ဆိုတာ
က်ဳပ္တုိ႔ ဆုံးျဖတ္စရာမလုိဘူး
အခ်ိန္ဆုိတဲ့ ဒုိင္လူႀကီး
၀ီစီမႈတ္ၿပီး ပြဲသိမ္းေပးလိမ့္မယ္
လက္ပုိက္သာၾကည့္ေန ေပေတာ့ဗ်ဳိ႕

အဲဒီလုိ႔နဲ႔ ၀င္သက္ထြက္သက္ေတြ
မရပ္ေသးသေရြ ကာလပတ္လုံး
ဒုကၡဆုိတဲ့ ငနဲ ခဏခဏ ႏွိပ္စက္တာ ခံရပါမ်ားလုိ
ကၽြန္ေတာ္ အေရခြံေတာင္ ေတာ္ေတာ္ထူလာၿပီ
တစ္ခါတစ္ခါ အထီးက်န္ဆန္လြန္းလွတဲ့
ကၽြန္ေတာ့္ ဂီတာအုိေလးကုိ သတိ့ရတယ္


တစ္ေန႔ တစ္ေန႔
ေန၀င္မုိးခ်ဳပ္ ရုံးဆင္းလုိ႔ အိမ္အျပန္
သားသားနဲ႔ ျမတ္ကေလးကုိ သတိ့ရတုိင္း
ေမေၾကာေထာင္ အံႀကီတ္ၿပီး
သက္ျပင္းရွည္ႀကီးေတြ အခါခါခ်ေနရတာ
ကၽြန္ေတာ့္ေက်ာပုိးအိတ္ကေလးေတာင္
Ear Plug တပ္ထားရတယ္

ဒီလုိနဲ႔ဘဲ.......................


ငယ္ျဖဴ

No comments: