Saturday, March 20, 2010

ေမွာ္႔ဆရာအိပ္မက္မ်ား အစ...

နာဂစ္အလြန္ ကုိယ္ထူကုိယ္ထ ျပဳျပင္ေရးေတြ ၿပီးကာစမွာ ကၽြန္ေတာ္ ျပည္ပကုိ ထြက္ၿပီး အလုပ္လုပ္ဖုိ႔ ျပင္းျပင္း ျပျပ စဥ္းစားၿပီး အာ႐ုံစုိက္ လုပ္ကုိင္လာပါတယ္၊ ဒီလုိနဲ႔ဘဲ ၂၇ ေမလ ၂၀၀၈ မွာ ကၽြန္ေတာ္ ဒီကၽြန္းေပၚ စေရာက္လာပါေတာ့တယ္၊ ကၽြန္ေတာ္မိ့သားစုနဲ႔ အတူေလယာဥ္ကြင္းဆင္းေတာ့ သားသားရယ္၊ ျမတ္ကေလးရယ္ ဘာမွ မျဖစ္သလုိ႔ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ဘဲဗ်၊ Check in counter ကုိတက္သြားေတာ့မွ စတာဘဲ သားသားကလည္းငို၊ ျမတ္ကေလးလည္းငိုလုိ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း မ်က္ရည္၀ဲလုိ႔ေပါ့ဗ်ာ၊ Boarding Lobby ေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဖုန္းေခၚဖုိ႔ ရပ္ေစာင့္ေနတယ္ ကုိယ္အေရွ့က ဖုန္းဆက္ေနတဲ့ အမ်ဳိးသမီးက ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မၿပီးႏူိင္ဘူး၊ သားသားနဲ႔ ျမတ္ကေလးကုိ ႏႈတ္ဆက္မလုိ႔ပါ၊ ေတာ္ေတာ္ၾကာေတာ့မွ လက္စသတ္သြားေတာ့ ဖုန္းကုိ အျမန္ေကာက္ကုိက္ၿပီး ေခၚလုိက္မိ့တယ္၊ တစ္ဖက္က ငုိသံေတြကုိ ၾကားရျပန္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ပါ ငုိခ်င္လာျပန္တယ္၊ သားသားနဲ႔ ျမတ္ကေလး က်န္းမာေရးကုိ ဂ႐ုစုိက္ဖုိ႔ အထပ္ထပ္မွာၿပီး ဖုန္းကုိ မခ်င္ ခ်ခ်င္နဲ႔ ခ်ၿပီး လွည့္ထြက္ခဲ့ပါတယ္၊ ကုိယ့္ေနာက္က တန္းစီေနတဲ့သူေတြကုိ ေလးစားရမယ္ေလ။

ထုိင္ခုံအစြန္းဘက္ ေနရာလြတ္တစ္ခုမွာ ၀င္ထုိင္ရင္း တစ္ေယာက္တည္း တိတ္တိတ္ေၾကကြဲေနလုိက္တယ္ဗ်ာ၊ ေလယာဥ္ေပၚတက္ၿပီး ေလေပၚစတက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ဘတ္ထဲက တစ္ခုခု က်ကန္ခဲ့သလုိ ခံစားေနရတယ္၊ မ်က္စီမွိတ္ အံႀကီတ္ၿပီး ခနေလာက္ေတာ့ နားလုိက္တယ္ဗ်ာ ေတာ္ေတာ့ကုိ ပင္ပန္းလြန္းလွပါတယ္၊ ဒီလုိနဲ႔ Changi ကုိေရာက္ေတာ့ ျမင္ကြင္းေတြ ကအေျပာင္ျပန္ျဖစ္ကုန္တယ္ဗ်၊ Public phone ေတြကလည္း ေနရာတုိင္း နီးပါး ရွိတယ္၊ Local နံပါတ္တုိင္းကို ေကာက္ႏွိပ္ၿပီးေခၚလုိ႔ရတယ္ဗ်၊ အဲ့ဒီမွ စေတြ႔ တာဘဲဗ်ာ...

ဒီလုိနဲ႔ လာႀကဳိတဲ့သူငယ္ခ်င္း လင္မယားကုိ ဖုန္းဆက္ရတယ္၊ အဲ့ဒီတုန္းက အရက္၀ယ္ဖုိ႔ မသိ့ေသးဘူးဗ်၊ ကၽြန္းေပၚမွာ .75 ဘဲရွိတယ္ဆုိတာေနာက္မွ သိ့တာကုိဗ်။ အဲ့လုိနဲ႔ Check Point ေရာက္ေတာ့ လူမ်ားေနတဲ့ queue  မွာမစီဘဲ ေတာ္သင့္တဲ့ queue မွာသြားစီျဖစ္တယ္၊ ေလယာဥ္ေပၚမွာ white card မျဖည့္ျဖစ္ခဲ့လုိ႔ check point နားေရာက္မွျဖည့္ရတယ္ဗ်ာ၊ ကၽြန္ေတာ္ queue စိေနတုန္း Singaporean and PR Only ဆုိတဲ့ counter က officer ကလွမ္းေခၚတယ္ဗ်၊ အဲ့ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူ႔ counter ကုိ ေရာက္သြားတာ့ေပါ့ဗ်၊ passport ေပးလုိက္တယ္ ၿပီးေတာ့ air ticket ေတာင္းၾကည့္တယ္၊ " How long you want to stay in Singapore ?"  လုိ႔ေမးတယ္ဗ်၊ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ air ticket က တစ္ႏွစ္စာျဖစ္ေနတာကုိး၊ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း "I would like to stay one month only" လုိ႔ဘဲ ခပ္တည္တည္ နဲ႔ ျပန္ေျဖလုိက္တယ္ဗ်ာ၊ အဲ့ဒီေတာ့မွ သူ႔အလုပ္သူဆက္လုပ္တယ္ ၿပီးေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ္လည္း Lagged Belt ရွိရာကို ဆက္ထြက္လာလုိက္ပါတယ္၊ ကုိယ္ပစၥည္းေတြ ေကာက္ၿပီးေတာ့ အထြက္ေရာက္ခါနီးမွာ xray ဖတ္တယ္ဗ်၊

အျပင္ေရာက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းစုံတြဲက ငါတုိ႔ MRT နဲ႔ဘဲသြားမယ္ဆုိေတာ့ သြားေလလုိ႔ ျပန္ေျပာတယ္၊ ကၽြန္ေတာ့္မွာက ဘာမွ သိ္ပ္မ်ားမ်ားစားစား ပါတာမွမဟုတ္တာကိုးဗ်၊ Service counter ေရာက္ေတာ့ e-Zlink ကဒ္၀ယ္တယ္ Card Reader မွာ Tapping လုပ္ၿပီး ရထား ပလက္ေဖာင္းေပၚ ထြက္ခဲ့ပါေတာ့တယ္၊ MRT ေပၚ စတက္တက္ျခင္း ကၽြန္ေတာ့္ခံစားမိ့တာက ေလေကာင္းေလသန္႔ေတြကို တစ္၀ႀကီး႐ႈလုိက္ရတာကုိေပါ့ဗ်ာ၊ သူတုိ႔ အခန္းကုိေရာက္ ကၽြန္းအခ်ိန္ 5:45 pm ျဖစ္ေနၿပီဗ် ေရာက္ေရာက္ခ်င္း GTalk နဲ႔ဘဲ စကားေျပာရတာေပါ့ဗ်ာ၊ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ေရာက္တယ္၊ အဆင္ေျပတယ္ ပါတယ္ေပါ့။ ညေနက်ရင္ ကၽြန္ေတာ္ေနရမယ့္ အခန္းကုိ အခန္းေဖာ္ညီေလး တစ္ေယာက္နဲ႔ ေျပာင္းရဦးမယ္ေပါ့ဗ်ာ။ အဲ့လုိေျပာၿပီး ထပ္မွား မိ့တယ္ သားသားနဲ႔ျမတ္ကေလးကုိ က်န္းမာေရးကို ဂ႐ုစုိက္ဖုိ႔ပါ။ ေရမုိးခ်ဳိးၿပီးေတာ့ သူငယ္ခ်င္းက ဖုန္းကဒ္ လုိက္၀ယ္ေပးတယ္ဗ်၊ အခန္းေဖာ္ညီေလးကလည္း သူ႕မွာ ပုိေနတဲ့ hand set ကုိ ဌားေပးပါတယ္၊ အဲ့ဒါနဲ႔ ဖုန္းကိစၥ ကအဆင္ေျပသြားတယ္။ ညေနေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေနမယ့္ အခန္းကုိ ခ်ီတက္က်တယ္ေပါ့ဗ်ာ

ေရာက္ေရာက္ခ်င္းဘဲ အခန္းခနဲ႔ စေပၚတစ္လစာ ထြက္ပါေလေရာဗ်ာ၊ ငါေတာ့ အလုပ္ရမွ ျဖစ္မယ္ဆုိတဲ့အေတြးေတြက ကၽြန္ေတာ့္ကုိ တစ္နင့္တစ္ပုိးႏွိပ္စက္က်တယ္ဗ်ာ၊ ႏွစ္ပတ္ေလာက္သာ ၾကာတယ္ဘာမွ သိပ္မထူးျခားသလိုဘဲ၊ သုံးပတ္ေျမာက္တဲ့ေနမွာ Walk in တစ္ခုရေတာ့ သြားဗ်ဴးပါတယ္ CCTV ကုမၸဏီတစ္ခုမွာပါ၊ အဆင္ေျပတယ္ Job Training စဆင္းဆုိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အေတာ္ေပ်ာ္သြားပါတယ္၊ အဲ့ဒီမွာလည္း ျမန္မာညီေလး တစ္ေယာက္ရွိေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္က အဆင္ေျပသြားတာေပါ့ဗ်ာ၊ ႏွစ္ပတ္ေလာက္ အလုပ္ဆင္းေနတုန္း ေနာက္႐ုံးတစ္ခုကလည္း Interview ထပ္ေခၚတယ္ဗ်၊ အဲ့ဒါနဲ႔ ဘဲ အေျပသြားဗ်ဴးျဖစ္တယ္၊ သြားဗ်ဴးၿပီးကတည္းက ကၽြန္ေတာ္စိတ္ကူးထဲ အဲ့ဒီ႐ုံးမွာ အဆင္ေျပရင္ေကာင္းမယ္လုိ႔ စဥ္းစားၿပီး ဆုေတာင္းမိ့တယ္ဗ်၊ ေနာက္ CCTV ႐ုံးက S-Pass တင္ေတာ့ Reject ျဖစ္ပါေလေရာဗ်ာ၊ အဲ့ဒီေန႔ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ညစ္ေနတုန္း ကၽြန္ေတာ္လုိခ်င္တဲ့႐ုံးက Second Interview ေခၚေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ေလး ေပ်ာ္သြားတယ္ဗ်၊ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လုိခ်င္တဲ့အလုပ္ကုိ ဘုရားအလုိေတာ္ရွိလုိ႔ရခဲ့ပါတယ္

အခုဆုိဘာလုိလုိနဲ႔ ၂ ႏွစ္ျပည့္ခါနီးၿပီဆုိေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးေတာ့ က်င့္သားရေနၿပီဗ်၊ အိမ္လြမ္းတာေတာ့ အရင္အတုိင္းပါဘဲဗ်ာ၊ တစ္ခါ တစ္ခါ ေတာ္ေတာ့္ကုိ ဆုိးဆုိးရြားရြား ခံစားရပါတယ္၊ ဘာဘဲေျပာေျပာခုလုိ ရင္ဖြင့္ခြင့္ရလုိ႔ ေက်းဇူးပါ၊ အားလုံးရႊင္လန္း ခ်မ္းေျမ့က်ပါေစဗ်ာ။

ငယ္ျဖဴ
SAT 3:00 pm

Blogged with the Flock Browser

No comments: