Wednesday, April 21, 2010

Deposit ကစတယ္....

ကၽြန္ေတာ္ကံဇာတာ တက္လာတာေပါ့ဗ်ာ

ေဆြးမ်ဳိးနီးစပ္ ညီတစ္ေယာက္ ေက်ာင္းလာတက္တယ္ဗ်ာ၊ မလာခင္ ကတည္းက အခန္းရွာေပးရတယ္၊ ၿပီးေတာ့ ေလဆိပ္သြားႀကဳိၿပီး အခန္းလုိက္ပုိ႔ေပးရတယ္၊ ေနာက္ေတာ့ အတူတူေနဖုိ႔ျဖစ္လာတယ္ တတ္ႏူိင္ရင္ကၽြန္ေတာ္က ကုိယ့္ထက္ အသက္ငယ္သူေတြႏွင့္ တရင္းတႏွီး မေနခ်င္ပါ၊ အ႐ုိအေသတန္မွာစုိးလုိ႔ေလ ကၽြန္ေတာ္ကုိယ္တုိင္လည္း လူႀကီးတစ္ေယာက္လုိ႔ ခန္႔ခန္႔နဲ႔ စန္႔စန္႔ႀကီး မေနခ်င္တာလည္းပါမွာေပါ့ေလ။ အဲဒီလုိနဲ႔ အတူတူေနမွ စ႐ုိက္ကေပၚလာတယ္ အေၾကာင္းလည္း ပုိသိ့လာတယ္၊ ပ်င္းလုိက္တာမွလြန္ေရာ
စားေသာက္ၿပီးတဲ့ ပုဂံခြက္ေယာက္ေတြကို ေတာ့ေဆးေၾကာပါရဲ႕၊ ခ်က္ျပဳတ္ၿပီး ဒီအတုိင္းထားတယ္ တစ္ခါတစ္ေလ မႈိေတာင္တက္တယ္၊ ထမင္းသုိးတာကေတာ့ အရည္ကုိထြက္လုိ႔၊ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ဒီငပြႀကီးဘဲ အကုန္လုိက္ရွင္းရတယ္၊ အလုပ္ကေမာေမာ ပန္းပန္း ျပန္လာတုိင္း အဲ့ဒါကုိ ရွင္းလင္းေရးလုပ္ရတယ္ဗ်၊ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခါမွ အျပစ္တင္ စကား မေျပာလုိက္ပါဘူးေနာ္။

အဲ့လုိနဲ႔ ဖုန္းလုိင္းေလွ်ာက္ခ်င္တယ္ ဆုိေတာ့ သြားေလွ်ာက္က်တယ္၊ ေက်ာင္းသားဆုိရင္ Deposit ၂၀၀ တင္ရမယ္ဆုိလုိ႔၊ ကၽြန္ေတာ္ဘဲဖုန္းေလွ်ာက္ေပးလုိက္ပါတယ္၊ ဖုန္းစာခ်ဳပ္က ၂ ႏွစ္ သက္တမ္းဆုိေတာ့၊ မလုပ္ခင္ကတည္းက ႏႈတ္ကတိ့နဲ႔ ေနာင္ျဖစ္လာမယ့္ အရာေတြကုိ တာ၀န္ယူပါတယ္လုိ႔ ေျပာလာေတာ့၊ မ်က္စိ့မွိတ္ၿပီး လုပ္ေပးလုိက္မိတယ္၊ အဲ့ဒီ Deposit ကစတာဘဲ....

၁ ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလးမွာ ေက်ာင္းၿပီးသြားေတာ့၊ ဖုန္းလုိင္းပိတ္ဖုိ႔ တြန္းတြန္းတုိက္တုိက္ေျပာ ေပမယ့္ တစ္ကယ္တန္း ျပန္ခါနီးက်ေတာ့ သူ႕လက္ထဲ ပုိက္ဆံလက္က်န္ နည္းမွာ စုိးတာနဲ႔ ဖုန္းလုိင္မပိတ္ဘဲ ၂ လ၊ ၃ လ ေလာက္ ေခတၱ ရပ္ထားခဲ့တယ္၊ လုိင္းျပန္ပြင့္တာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္စီကုိ Reminder နဲ႔ Bill ေတြတန္းစီလာေတာ့တာဘဲ၊ ေနာက္ဆုံး Bill ကုိ ေမးလ္ပုိ႔လုိက္ေသးတယ္၊ ေရွ့ေန႐ုံးက စာလာရင္ေတာ့ မင္းရွင္းရမွာလုိ႔ေျပာေတာ့၊ အဲဒီအထိ့ကုိ ေအးေအးေဆးေဆးဘဲ။

ေနာက္ဆုံးသတိ့ေပးစာ ပုိ႔ၿပီးရွင္းဖုိ႔ေျပာေတာ့မွ ဇာတ့ိကစတာဘဲ၊ ဧၿပီလ သႀကၤန္ၿပီးမွ ေပးပါရေစတဲ့၊ ဘယ္လုိမွ မျဖစ္ႏူိင္ဘူး ကၽြန္ေတာ္စြဲဆန္႔လာတဲ့ အခ်ိန္ေတြကမ်ားၿပီ၊ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကဘဲ လူလည္က်ၿပီး မေတာ္မတရားလုပ္သလုိ ျဖစ္ကုန္ေရာ၊
မိ့ဘမ်ား သားသမီးစကား ႐ုံေတာ့ စုံလုံးကန္းဆုိသလုိေပါ့ေလ၊ ကၽြန္ေတာ့္ကို စစ္မယ္ေဆးမယ္ျဖစ္ကုန္ေရာ၊ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ရွိသမွ် စာရြက္စာတမ္း အျပည့္အစုံ ပုိ႔ေပးလုိက္ပါတယ္၊ ေနာက္ဆက္တြဲ ရလဒ္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ သိကၡာထိ့ခုိက္မယ္ စကားေတြကို သပုတ္ေလလြင့္ ေယာက်ာ္းတန္မဲ့ ေျပာကုန္ေရာဗ်ာ၊ ပုိက္ဆံရွိတုိင္း အရာရာကုိ အႏူိင္ရလိမ့္မယ္လုိ႔ ထင္ထားရင္မွားမွာေပါ့၊ ကုိယ့္ေစတနာ ကုိယ္အက်ဳိးေပးမွာပါဘဲ၊

အဲလုိနဲ႔ ေစာင့္လာလုိက္တာ တစ္လေက်ာ္ေက်ာ္ၾကာသြားတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ယုံၾကည္ရတဲ့ အဲ့ဒီေကာင္ေလးရဲ႕ အေဖကပါ ေရွာင္ေျပးပါေတာ့တယ္၊ ေအာ္ ပုိက္ဆံရွိတဲ့ လူေတြမ်ား ပုိက္ဆံနဲ႔ ပတ္သက္လာရင္ လိမ္ဖုိ႔ ၀န္မေလးက်ပါလား လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ ေကာက္ခ်က္ခ်မိ့တယ္၊ ကၽြန္ေတာ့္ကုိယ္ႏႈိက္က သူတစ္ပါး အေပၚမွာ သေဘာထားျပည့္၀လြန္းတာပါေလ၊ ဘယ္သူမျပဳ မိ့မိ့မႈ ကုိယ့္ဘာသာ ကုိယ္ဘဲရွင္းလုိက္ရပါေတာ့တယ္ဗ်ာ။

2 comments:

Anonymous said...

အင္း လူေတြကအဲ့လို ပါပဲ
ကိုယ့္ဆီက အကူအညီယူသြားျပီးရင္ ျပန္ဆပ္ဖို ့ေနေန သာသာ ေနာက္ထပ္ရသေလာက္ထပ္ယူသြားဖို ့ ၾကိဳးစားၾကတာပဲ ေနာက္ဆံုးက်ေတာ့ ကူညီတဲ ့သူပဲ ငေပါၾကီးျဖစ္က်န္ရစ္တာပဲ

An Asian Tour Operator said...

ရွုပ္တဲ့ အထဲမွာ စကားရွုပ္တာရွင္းရခက္တယ္။ စိတ္ပ်က္စရာႀကီး။ ခဏခဏ ႀကဳံဘူတယ္ ကိုယ့္လူ။ ေနာက္ဆုံး ေတာ့ကိုယ္လမ္းကိုယ္ ဆက္ေလွ်ာက္ရတာပဲ။