Thursday, May 20, 2010

လိပ္ျပာတုိ႔ရဲ႕ အိပ္ရာ၀င္ပုံျပင္

ၾကက္ေျခခတ္ေတြ

ငါ့မ်က္လုံးထဲ ခဏခဏ

ဘာေၾကာင့္ အလည္လာတာလဲ

အေျဖထုတ္မရလုိ႔ ကူက်ပါဦး...



အေ႔ရွႏွင့္ အေနာက္ မညီမွ်တဲ့

ေတြးေခၚျခင္းေတြ

ကုိယ္ေတာ္ဘာလုိ ဖန္ဆင္းခဲ့တာလဲ...



လုိက္ေလ ေ၀ေလး ေျပေနလည္း

ဆက္လုိက္ေနမိ့တယ္...


ေသခ်ာတာကေတာ့

ခ်မ္းသာခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနတဲ့

ဒီၿမဳိ႕ေလးမွာ ကၽြန္ေတာ္ မေပ်ာ္ေတာ့ဘူး...



မာယာေတြ ကုိအရည္က်ဳိေသာက္

အတၱေတြကုိ ေခါင္းမွာ ပန္ထားတဲ့

ဒီလုိရမက္မီး ေတာက္ေလာင္ေနသူေတြ

ေျပာလုိက္ခ်င္တာက ခင္ဗ်ားတုိ႔လည္း

အခ်ိန္တန္ေတာ့ ေျမႀကီးထဲ သြားရမွာဗ်...



ႏူိင္းျမစ္ရွည္တယ္ဆုိတာ

ငါ့စကားလုံးေတြ အိပ္ေနသေလာက္သာ

ရွိရွိသမွ် ခ်ေရးရရင္

ငါ့ထြက္သက္ေတြ အေမာေဖာက္

ဒီ၀ိဥာဏ္က ဒီကမၻာကုိ

ထာ၀ရ မခြဲခြာ အၿမဲသာ

လိပ္ျပာသန္႔ေနမွာ...



i,fjzL



မီးလွ်ံလိပ္ျပာ

Wednesday, May 19, 2010

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသံစဥ္

ကမၻာႀကီး ပူေႏြးလာတာ
လူေတြရဲ႕ အတၱေၾကာင့္
အေပးအယူ မညီမွ်တဲ့
သေဘာတရားေတြလည္းပါတယ္
မမွ်တတဲ့ ဒီစိတ္ရုိင္း
ဘယ္သူ အသက္သြင္းခဲ့သလဲ
ကုိယ့္အတၱအတြက္
သဘာ၀ကုိ ၾကက္ေျခမခတ္ပါနဲ႕
အုိင္စတုိင္းဆုိတဲ့သူကုိ
ေတာ္ေတာ္ စိတ္နာတယ္
E = mc2 ေၾကာင့္ လည္းပါတယ္

ကမၻာေျမဆြဲငင္အား အေၾကာင္းလဲ
သူတို႔ သတိမရပါေစနဲ႔
စိတ္နဲ႔ ဒီအတိုင္းလြင္႔ခ်င္ရာ လြင္႔ခြင္႔ကိုေတာင္
ထိန္းခ်ဳပ္လိုက္ၾကမွာစိုးလို႔ပါ
အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ အနည္ထိုင္ေနတဲ႔
စိတ္မီးေတာင္ ေပါက္ကြဲတဲ႔အခါ
ေကာင္းကင္ၾကီး ခံစစ္မဲ႔ေနခဲ႔
ကဲ...မမွ်တတဲ႔အေၾကာင္းေတြကို
မွ်မွ်တတဘဲ ေဆြးေႏြးၾကရေအာင္..မိတ္ေဆြ။ ။

Saturday, May 15, 2010

'' ညေပ်ာက္ငွက္ ''

ငါ မပုိင္ခဲ့ရတဲ့
အဲ့ဒီ ညေနခင္း ခါးခါးေတြကုိ
နင္သယ္ယူၿပီး
ဘယ္ကုိ ထြက္ေျပးသြားသလဲ
ေကာင္မေလးေရ…

ငယ္ျဖဴ

Thursday, May 13, 2010

ငါဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ဘူး


အရာအားလုံး
အဲ့ဒီ ေသနတ္ေတြ စစ္ဖိ့နပ္ေတြေအာက္မွာ
က်ဆုံးခဲ့ရတဲ့ ၁၉၈၈ အိမ္မက္ဆုိးမ်ားလုိေပါ့...

ငုိရယ္ ရီေမာ၊ မ်က္ရည္စေတြနဲ႔
ၾကည္ႏူးခြင့္ ရခဲ့ဖူးတယ္
၁၉၉၀ ႏွစ္မ်ားစီကေပါ့...

သံဃာေတြ ေသြးေျမက်ခ်ိန္
ျပည္သူေတြ မ်က္ရည္က်ခ်ိန္
စစ္ေခြးေတြ ေသာင္းက်န္ခဲ့တဲ့
စက္တင္ဘာ ၂၀၀၇
ငါ့အသိ့ထဲမွာ ရွိေနတုန္းဘဲ...

နာဂစ္ဆုိတဲ့ ဆုိင္ကလုန္း
ငါ့အိမ္ေခါင္ကုိ ၀ါမ်ဳိးသြားတဲ့ေနာက္
ခုႏွစ္ရက္ၾကာ ငရဲစခန္းထဲ
ေတာ္ေတာ္ဒုကၡမ်ားခဲ့ဘူးတဲ့
၂၀၀၈ ကပ္ေဘးဆုိးႀကီးကို
ငါဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ႏူိင္ဘူး...

ဟားတုိက္ ရီေမာ၊ ေဒါသေတြၿမဳိသိပ္
ႀကိန္ဆဲအခါခါ မိုက္ရိုင္းေနရတယ္
၂၀၁၀ ရက္စြဲမ်ားကုိေပါ့...

ျမန္မာျပည္က လာတာပါလုိ႔
မေျပမိေစနဲ႔
မင္းကို ေလွာင္ျပံးေတြနဲ႕
ၾကဳိဆုိၾကမယ့္ ၂၀၁၃ ရက္စြဲမ်ားအတြင္
ငါရင္နာခဲ့ရတယ္

၁၉၉၀ တုန္းကေအာင္ပြဲ
၂၀၁၅ ေရာက္မွ ဒုိ႔ လက္သန္းေတြရဲ႕အား
အျပတ္အသတ္ ဒုိင္ပြဲရပ္ႏူိင္ခဲ့တယ္

မၾကာခင္ ၂၀၁၆ ကုိ ႏႈတ္ဆက္ၿပီ
၂၀၁၇ မွာ စိတ္လႈပ္ရွားဖြယ္ရာ
တစ္ေပြ႔တစ္ပုိက္ႏွင့္ ငါတုိ႔ အသက္ေငြ႕ေငြ႕ေတြ
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ တစ္စုံတစ္ရာအတြက္
ဆက္ရွင္သန္ခြင့္ ေပးသနားပါ...



ငယ္ျဖဴ


သန္းေခါင္ယံ အေတြး

ကဗ်ာမပီ စာမညီတဲ့
ကၽြန္ေတာ့္အေတြးေတြ
ေဟာ့ဒီ ညနက္နက္ေတြထဲမွာ
မွန္မီးအိမ္ကုိယ္စီနဲ႔ံ
ေပ်ာက္ဆုံးေနတဲံ အမွန္တရားကုိ...
လိုက္ရွာေနတုန္း

အမွန္တရားအတြက္ ေၾကြလြင့္သြားတဲ့...
လြတ္လပ္ေရး သူရဲေကာင္း ၾကယ္ပြင့္ေတြ
ဘယ္ရင္ခြင္မွာ အိပ္စက္နားခုိေနက်သလဲ?
မေမ့သင့္ဘူး...

အခ်ိန္တန္ အိမ္ျပန္ရမဲ့ သူခ်င္းအတူတူ
ေစာလွ်င္စြာ ခရီးႏွင္းသြားက်သူမ်ား
ေရာက္ေလရာဘုံဘ၀မွ ငံလင့္ေနတဲ့ ဒီပန္းတုိင္
ငါတုိ႔ အတူတူ ခ်ီတက္က်ဖုိ႔
အၿမဲအသင့္ ျပင္ထားပါ သူငယ္ခ်င္း....


ငယ္ျဖဴ

Monday, May 10, 2010

“ပူတယ္ေလ ဆယ္ေႏြကဲ၊ နာဂစ္ရဲ႕ ေနာက္ဆက္တြဲ”

“ပူတယ္ေလ ဆယ္ေႏြကဲ၊ နာဂစ္ရဲ႕ ေနာက္ဆက္တြဲ” ဆုိသလုိ ျဖစ္ေနၿပီး၊ ကမၻာနဲ႔ အ၀ွမ္း စိမ္းလန္းစုိျပည္ဖုိ႔ တုိက္တုိက္တြန္းတြန္း လုပ္ေနခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ရနု္ကုန္ၿမဳိ႕ႀကီးကေတာ့ျဖင့္ သစ္ပင္ေတြႀကဳိးတုိ႔က်ဲတဲနဲ႕ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ျပင္းျပင္းျပျပ ပူေလာင္မႈကုိ ခံစားေနရပါတယ္၊ စိတ္မေကာင္းစရာဘဲ....

သဘာ၀ သယံဇာတ အရင္းအျမစ္တုိင္းတြင္ အတုိင္းတာ ပမာဏရွိစၿမဲပင္ျဖစ္သည္၊ သဘာ၀အရင္းအျမစ္မ်ားကုိ ထုတ္ယူသုံးစြဲၿပီးလွ်င္ ျပန္လည္ထိန္းသိမ္း ျဖည့္တင္းဖုိ႔ရာလုိအပ္ပါသည္၊ မျဖည့္တင္းပါက သစ္ေတာျပဳန္းတီျခင္း၊ ျမစ္ေခ်ာင္းမ်ား ေရခန္းေျခာက္ျခင္း၊ ေျမေအာက္ေရ၏ အရည္အေသြးနိမ့္က်ျခင္း၊ ရာသီဥတုေဖာက္ျပန္ျခင္း စေသာ သဘာ၀ေဘးအႏာၱရာယ္မ်ား ေပၚေပါက္လာႏူိင္ေပသည္။

ဥတုရာသီ ေတာကုိမွီ ဆုိသည့္စကားအတုိင္း သစ္ေတာျပဳန္းတီးရာမွစ၍ ေျမဆီလႊာပ်က္စီျခင္း၊ ေျမေအာက္ေရခမ္းေျခာက္ျခင္း၊ ျမစ္ေခ်ာင္းမ်ား တိမ္ေကာ ပေပ်ာက္ျခင္း ဆက္တုိက္ဆုိသလို မျမင္ႏူိင္သည့္ ဆုံး႐ႈံးမႈမ်ားစြားကုိ ရင္ဆုိင္ရႏူိင္ေပသည္။ ေတာေတာင္ ေရေျမ အေနအထားသည္ ေနရာေဒသ၏ ရာသီဥတုႏွင့္ တုိက္႐ုိက္ဆက္ႏြယ္ ပတ္သက္ေနသည္ဆုိလွ်င္ လြန္မည္မထင္၊ ဤကဲ့သုိပင္ ဤေတာ ဤေတာင္မ်ားကုိ မွီတင္းေနထုိင္က်က္စားေနေသာ ေက်းငွက္ သာရကာမ်ား၊ ေတာေကာင္ႀကီးငယ္မ်ား သည္ပင္လွ်င္ ေပ်ာက္ကြယ္၍ ေရၾကည္ရာ ျမက္ႏုရာသုိ႔ ေျပာင္းေရႊ႕သြားႏူိင္ေသာ ႀကီးစြာေသာ အရင္းအျမစ္ဆုံး႐ႈံးမႈမ်ားပင္ ျဖစ္ေပၚလာႏူိင္ဘြယ္ရာရွိေပသည္။

အခုလက္ရွိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ျမန္မာျပည္တြင္ အခ်ဳိ႕ေနရာေတြဆုိရင္ ေသာက္သုံးေရျပတ္လတ္မႈနဲ႔ ႀကဳံေတႊ႔ေနရပါတယ္၊ ရန္ကုန္ၿမဳိ႕လုိ ၿမဳိ႕ႀကီးမွာလည္း လြန္စြာဆုိးရြားတဲ့ ပူေလာင္မႈကို ခံစားေနရပါတယ္၊ မုတ္သုံ အ၀င္ေနာက္က်လိမ့္မယ္လုိ႔ ပညာရွင္ေတြကလည္း ခန္႔မွန္းေနက်ပါတယ္၊ စလာပါၿပီ သဘာ၀ အရင္းအျမစ္ဆုံး`ရႈံးမႈေတြ

ေလာပိတလုိ ေနရာမ်ဳိးေရခန္းသြားရင္၊ ဧရာ၀တီျမစ္ႀကီး ေကာသြားခဲ့ရင္၊ သစ္ေတာေတြ ေတာင္ဂတုံးျဖစ္သြားခဲ့ရင္...

အဲ့ဒါေတြကို မသိ့က်ဳိးကၽြန္ျပဳ လစ္လွဴရွဴ႕ထားမယ္ဆုိရင္ျဖင့္ မေတြး၀ံေလာက္ ေအာင္ကုိ အႏၦာရာယ္ႀကီးမား လာႏူိင္ပါတယ္....

သဘာ၀ကုိခ်စ္ေသာ စိတ္မ်ားျဖင့္ ၀ုိင္း၀န္းထိန္းသိမ္းေစာင့္ ေရွာက္ႏူိင္က်ပါေစဗ်ာ...

Friday, May 7, 2010

ဟင္းလင္းျပင္ႀကီးထဲ ကၽြန္ေတာ္...

ေဒါက္ ေဒါက္ ေဒါက္

အခန္းတံခါးကုိ ဘယ္သူလာေခါက္ေနသလဲ ? ငါတံခါးေခါက္သံ ၾကားလုိက္ရတာ တစ္ကယ္လား ?

ဇေ၀ဇ၀ါနဲ႔ အိပ္ရာထက္မွာ ထထုိင္ၿပီး လမ္းထေလွ်ာက္ဖုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ႀကဳိးစားတယ္၊ ျဗဳန္းကနဲဆုိ အခန္းေထာင့္ အေမွာင္ထုထဲ ကၽြန္ေတာ္ကုိယ္တုိင္ ႏြံနစ္သလုိ စီးဆင္းသြားတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ အသည္းအသန္ ႐ုန္းထြက္ဖုိ႔ ႀကဳိစားတယ္ ေခၽြးေစးေတြ တဒီးဒီး က်လာသည့္တုိင္း အခ်ည္းႏွီးပါဘဲ၊ တျဖည္းျဖည္း အေမွာင္ထုထဲ တုိး၀င္သြားလုိက္တာ ကၽြန္ေတာ္ ခုတင္နဲ႔ေတာ္ေတာ္ေလးေ၀း သထက္ေ၀းလာခဲ့ပါၿပီ၊

ငါဘာျဖစ္တာလဲ၊ ကုိယ့္ကုိ ကုိယ္ျပန္စန္းစစ္ၾကည့္ေတာ့လည္း၊ အိပ္မက္လုိလုိ တစ္ကယ္လုိလုိပါဘဲ။

အဲလုိနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ အလုိက္သင့္ကေလ ေမွ်ာပါသြားလုိက္တာ ကၽြန္ေတာ္ အခန္းမဟုတ္တဲ့၊ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခါမွ မေရာက္ဘူးတဲ့ ေနရာတစ္ခုကို ေရာက္သြားတယ္၊ အဲ့ဒီေနရာက စီမ္းလန္း စုိျပည္ေနတာကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး ထူးျခားတယ္၊ ကၽြန္ေတာ့္ အိပ္မက္ထဲက စိတ္ကူးယာဥ္ဖူးတဲ့ ပန္းၿခံေလးထဲ ေရာက္ေနသလုိခံစားရတယ္ဗ်၊ ေစာေစာေလးက ညစ္ျငဴးေနတဲ့စိတ္ေတြ တစ္ခဏအတြင္း ျပန္လည္လန္းဆန္းလာတယ္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း မသိ့စိတ္ေစရာ လုိက္ပါသြားရင္းက၊ လူေတြျပဳျပင္ထားတဲ့ ေရတံခြန္ အေသးစားေလး တစ္ခုအနား ေရာက္မွန္ မသိ့ေရာက္လာခဲ့တယ္၊ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ေတြ ေရအလွ်င္အတုိင္း စီးဆင္း လုိက္ပါသြားျပန္တယ္၊ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္တမ္းတ မိ့တာက ရြက္ေလွတစ္စင္းနဲ႔ ရြက္လႊင့္လုိက္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵတစ္စုံပါဘဲ။

အဲ့ဒီေနာက္....

ကၽြန္ေတာ့္အာရုံထဲမွာ ျဖဴ၊ ျပာ၊ နီ၊ ၀ါ အေရာင္ေပါင္းစုံ စုီးမုိးလာျပန္ပါတယ္၊ အာရုံေတြလည္း အေရာင္ေတြေနာက္ ေကာက္ေကာက္ပါ အေျပးကေလး ကပ္ညိ့သြားျပန္တယ္၊ အေရာင္ေတြ တစ္ခုနဲ႔တစ္ခု ျဖည္းျဖည္းျခင္း ေရာစျပဳလာတယ္၊ အဲ့ဒီလုိနဲ႔ ပိန္းပိတ္ေမွာင္သြားျပန္တယ္၊ အေမွာင္ထုထဲက ျပာလဲ့လဲ့ မီးေတာက္ငယ္တစ္ခု ေရွးရုိး ဂီတသံစဥ္ တစ္ပုဒ္နဲ႔ အတူကခုန္ေနတာကုိ
ကၽြန္ေတာ္ျမင္ေနရတယ္၊ သံစဥ္ေနာက္ကုိ အာရုံေတြ အစုအလုိက္အၿပဳံလုိက္ လဲၿပဳိ က်သြားျပန္ပါတယ္၊ ေတးသြားေတြက နိမ့္လုိက္ျမင့္လုိက္နဲ႔ ဂီတရဲ႕ အရာသကုိ အစြမ္းကုန္ ကၽြန္ေတာ္ခံစားမိ့ေနတယ္၊ မ်က္စိ့ေတြလည္း အလုိလုိမွိတ္လွ်က္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ကုိယ္တုိင္ ေတးသြားေတြႏွင့္ တစ္သားတည္းျဖစ္သြားတယ္ဗ်ာ၊ အဲ့ဒီအခုိက္အတန္႔ကို ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ေလးႏွစ္ၿခဳိက္မွန္းကုိ ေနာင္ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာမွ သိ့ခဲ့ရပါတယ္။

ျဗဳန္းကနဲ႔ဆုိ ရုတ္တရက္ တိတ္ဆိတ္သြားၿပီး၊ ကၽြန္ေတာ္ မ်က္လုံး ျပန္ဖြင့္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ဘာမွ မရွိတဲ့ ဟင္းလင္းျပင္ႀကီးထဲမွာ အလင္းေရာင္ေတြနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ဘဲက်န္ခဲ့တယ္၊ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ဘတ္ထဲမွာလည္း အလားတူ ဟင္းလင္းျပင္ႀကီး တစ္ခုရွိေနခဲ့ပါတယ္၊ ဘာဆက္ျဖစ္မယ္၊ ဘယ္လုိခရီးဆက္ရမယ္ ကၽြန္ေတာ္တစ္ကယ့္ကုိ မသိ့ခဲ႐ုိးအမွန္ပါ၊ ကၽြန္ေတာ္စိတ္ေတြလည္း ဟာလာဟင္းလင္းျဖစ္ကုန္တယ္၊ ဗလာက်င္ျဖစ္ေနတဲ့ ႏွလုံးသားကုိ ကၽြန္ေတာ္ေမးၾကည့္တယ္၊ သူဘာမွ ျပန္မေျဖဘူး....

ကၽြန္ေတာ္ေမးခြန္းသုံးခြန္းက

ငါဘယ္ေရာက္ေနတာလဲ ?

ငါဘာျဖစ္ေနၿပီလဲ ?

ငါဘာ့အတြက္ ရွင္သန္တာလဲ ?

ေျဖၾကည့္သင္ပါတယ္.....

Monday, May 3, 2010

“ဒီလုိပါဘဲ”

အခု ဒီ post ေလးကို စစခ်င္း ဘာမွမေရဘဲ post အလြတ္တစ္ခုအေနနဲ႔ ေခါင္းစဥ္တပ္ၿပီး Draft ထဲသိမ္းၿပီးေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ္ဘာသာ ၿပဳံးမိ့ေသးတယ္၊ ေအးေပါ့ေလ ေခါင္းစဥ္ကုိက “ ဒီလုိပါဘဲ ” ဆုိမွေတာ့ အဲ့ေလာက္ေတာ့ ျဖစ္သင့္ပါတယ္ဗ်ာ..

ရင္းႏွီးခင္မင္ရတဲ့ အေပါင္းအသင္း မိတ္ေဆြေတြ ဆုံေတြ႔တုိင္း ေမးေလ့ရွိက်တယ္၊ ေဟး ဘယ္လုိလဲဗ်၊ အလုပ္အကုိင္ အေျခအေန အစစ အရာရာ အဆင္ေျပရဲ႕လား ဆုိေတာ့ ျပန္ေျဖျဖစ္က်တဲ့ အေျဖေလးကေတာ့ “ ဒီလုိပါဘဲ” တဲ့ဗ်၊ လူတုိင္းလူတုိင္း ကုိယ္ပုိင္ အခ်ိန္ေတြကုိ အရင္းအႏွီးလုပ္ ၀မ္းစာအတြက္ရွာေဖြသလုိ၊ ေရွးေရးအတြက္စုေဆာင္းႏူိင္ဖုိ႔ ႀကဳိစား႐ုန္းကန္ေနရပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ ႐ုတ္တရက္အဲ့လုိ ေမးလာရင္ ေျဖစရာ အေျဖေတာ္ေတာ္ေလးအခက္ ေတြ႔ရပါတယ္၊ ပိုက္ဆံအရင္းအႏွီး ရွိတဲ့သူမ်ားလည္း ထုိ႔အတူပါဘဲ အေရာင္း အ၀ယ္ေတြ ထုိင္းရင္ အဲ့လုိဘဲေျဖတတ္က်တယ္ဗ်။

အဲ့လုိ ေမးခြန္းမ်ဳိးကုိ တစ္ခ်ဳိ႕ေတြက်ေတာ့ တိ့တိ့က်က် ျပန္ေျဖတတ္က်တယ္၊ သူတုိ႔ေတြကေတာ့ အေစာႀကီးကတည္းက အကြက္ခ်ၿပီး စံနစ္တက် စီစဥ္ထားတတ္သူေတြ ျဖစ္ပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ျမန္မာ လူမ်ဳိးေတြမွာ ၿပီးစလြယ္ လုပ္တပ္၊ ေျပာတပ္တဲ့ အေလ့အက်င့္ဆုိးႀကီးက ေတာ္ေတာ္ေလးကို ဆုိးရြားပါတယ္၊ တုိးတက္ေနတဲ့ ႏူိင္ငံက လူေတြဆုိရင္ စီးပြားေရးတစ္ခု၊ အလုပ္တစ္ခု လုပ္ေတာ့မယ္ဆုိရင္ စံနစ္တက် အစီအစဥ္ေတြစြဲ တြက္ခ်က္ၿပီးမွ လုပ္က် ကုိင္က်တယ္ဗ်၊ အဲ့ဒီေတာ့ သူတုိ႔ေတြ ေအာင္ျမင္တာေပါ့၊

ကၽြန္ေတာ္ကုိယ္တုိင္လည္း အဲ့လုိဘဲ လြယ္လြယ္ေျဖတတ္တဲ့ အက်င့္ဆုိးက ရွိေနျပန္ပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဘ၀မွာ ေအာင္ျမင္ခ်င္ရင္ေတာ့ စံနစ္တက် အကြက္ခ်ၿပီး ဘယ္အခ်ိန္္မွာ ဘာလုပ္မယ္ဆုိတဲ့ Future Plan ေကာင္းေကာင္းတစ္ခုရွိဖုိ႔လုိ အပ္ပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တုိင္လည္း ကုိယ့္ Personal Calendar တစ္ခုမွာ ဘယ္အခ်ိန္ ဘယ္အတုိင္းအတာ ေရာက္ရင္ျဖင့္ ငါဘယ္လုိ လက္မွတ္ယူမယ္၊ ဘယ္စာေမးပြဲေတြေျဖမယ္၊ အဲ့ဒီစာေမးပြဲေတြ ေျဖဖုိ႔ ေလ့လာခ်ိန္ ဘယ္ေလာက္ စသည္ျဖင့္ သတ္သတ္မွတ္မွတ္၊ ကုိယ့္ဘ၀ရဲ႕ တန္ဖိုးရွိတဲ့ အခ်ိန္ေတြကုိ စံနစ္တက် အကြက္ခ် ပုိင္းျခားၿပီး လုပ္ေဆာင္ႏူိင္ေအာင္ က်ဳိးစားေနပါတယ္...

ေအာင္ျမင္တုိးတက္ ခ်င္းေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကုိလည္း၊ စံနစ္တက် အစီအစဥ္မ်ားေရးဆြဲ၍ မိ့မိ့လုိရာ ပန္းတုိင္ကို ေလွ်ာက္လွမ္း ႏူိင္က်ပါေစဗ်ာ....